27سالگی های من

باورش برام سخته

وقتی میام اینجا و حرف های سال گذشته ام رو میخونم

حس میکنم خیلی تغییر کردم

و دیگه مثه قبل نیستم

و این حال رو دوستدارم

اما سخت تر ازین ها اینکه 1سال دیگه بهم اضافه شده و من هنوز در حسرت روزهایی هستم که گویا قرار نیست بیان

نمیدونم شایدم اصلا اشتباه فکرمیکردم

شاید اشتباه در افکار منه

دیگه هیچی به ذهن ناقصم نمیرسه

هیچی

تماشاگر زندگی خودم شدم

دیگه واقعا خودمم نمیفهمم خودم رو.......الان که دارم حسرت میخورم......و بعدها هم حسرت.......و حسرت..

27سالگی های من...